CHOPIN 2010
  • Obchody Roku Chopinowskiego

    Kalendarium, czyli źródło wiedzy o tym co, gdzie i kiedy w Roku Chopinowskim:

    • wydarzenia: koncerty, wystawy, spektakle i inne
    • relacje
    • rozmowy
    • Kordegarda CHOPIN 2010
    więcej >
     
  • Baza wiedzy

    Skarbnica informacji o życiu i twórczości Fryderyka Chopina:

    • quizy i ciekawostki
    • rekomendowane nagrania
      i publikacje
    • materiały edukacyjne
    • ikonografia
    • prezentacja miejsc chopinowskich
    • kierowanie do kompetentnych źródeł
    więcej >
     
  • Chopin dzieciom

    Serwis będący pomocą
    we wprowadzaniu dziecka w świat muzyki Fryderyka Chopina:

    • interaktywne gry i zabawy
      dla najmłodszych
    • wskazówki dla rodziców
    więcej >
     
  • Inter:akcje

    Działania społecznościowe związane
    z obchodami Roku Chopinowskiego.

    więcej >
     
  • Program TV

    Archiwalne odcinki programu telewizyjnego Chopin2010.pl emitowanego przez TVP1.

    więcej >
     
  • Biuro obchodów CHOPIN 2010

    Platforma komunikacji między instytucjami, dziennikarzami
    i organizatorami wydarzeń jubileuszowych. Oficjalne informacje o:

    • minionych, obecnych i planowanych działaniach Biura
    • artOfertach: mobilnych projektach artystycznych
    • chopinowskich ofertach turystycznych
    • Biuro Prasowe Chopin 2010
    więcej >
     
  • Konto na CHOPIN2010.pl

    Ładowanie...

    ###LABEL_LOGIN_FAILED###

    Spróbuj ponownie

    Rejestracja na portalu chopin2010.pl umożliwiająca użytkownikom:

    • jednoczesne logowanie
      do wszystkich serwisów chopinowskich
    • dodawanie i aktualizowanie wydarzeń związanych z Rokiem Chopinowskim
    • tworzenie własnej listy wydarzeń i drukowanie jej w użytecznym formacie
    • otrzymywanie newslettera
      i udział w konkursach
      z atrakcyjnymi nagrodami
    ...
    więcej >
     

Wyszukiwarka

Patroni honorowi

więcej >
 

Mecenasi

więcej >
 

Partnerzy

więcej >
 
  Marzec  
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Adam Mickiewicz i przekłady
Marsylia. Fryderyk Chopin w liście do Wojciecha Grzymały: „Zdrowszy daleko jestem i mocniej mogę Ci podziękować za przysłanie mi pieniędzy. Wiesz, że się dziwię Twojej dobrej chęci, ale też masz wdzięcznego w duszy, choć nie na pozór, człowieka we mnie. Jesteś tak dobry, że przyjmiesz moje meble; bądź tak dobry i zapłać przenosiny. To ostatnie ryzykuję, bo wiem, że niewielkie sumy.” Dalej o artykule George Sand: „Teraz moja skończyła najwspanialszy artykuł o Goethem, Byronie i Mickiewiczu. Trzeba czytać, żeby się serce uradowało. Widzę Cię, jak się cieszysz. A wszystko taka prawda, takie spostrzeżenia wielkie, na ogromną skalę, z musu, bez nakręcania albo chęci chwalenia.” I o przekładzie Dziadów Adama Mickiewicza: „Kto tłumaczył, donieś mi. Żeby to Mic[kiewicz] sam chciał rękę do tego podnieść, ona by przejrzała najchętniej, i to, co napisała, mogłoby być drukowane, jako discours préliminaire [przedmowa] razem z tłumaczeniem. Wszyscy by czytali i można wiele egzempl. pozbyć.” Kończy: „Marsylia brzydka; dawne, a nie stare miasto: nudzi nas trochę. — Na przyszły miesiąc ruszymy zapewne ku Avignonowi, a stamtąd do Nohant. Tam zapewne Cię uściskamy, nie listownie, ale wąsato, jeżeli Twoje wąsy moich faworytów losu nie doznały.”
Tłumaczenia dzieł Adama Mickiewicza pojawiały się w Paryżu już pod koniec lat 20. i w 1830 roku, a więc przed oficjalnym osiedleniem się poety w tym mieście. Najczęściej tłumaczono Konrada Wallenroda (1830 – dwa różne tłumaczenia, 1835, 1840), później Dziady (1834, 1840). Tłumaczami byli także sami Francuzi (Jean-Auguste Boyer-Nioche, A. R. Loison). Ważne miejsce w literaturze zajmują przekłady hrabiego Krystyna-Józefa Ostrowskiego, literata i działacza politycznego działającego w warunkach francuskich na rzecz niepodległej Polski i federacji krajów Europy Środkowej. W latach 1835 i 1837 wydał on fragmenty przekładów Dziadów, natomiast w 1841 roku opublikował po raz pierwszy 2-tomowy zbiór tłumaczeń najważniejszych utworów Mickiewicza: Grażyny, Konrada Wallendroda, Sonetów, Dziadów, Pana Tadeusza. Przekłady te doczekały się reedycji, a ostatnia, czwarta ukazała się w 1859 roku. Ilość wznowień może świadczyć o czytelniczym zainteresowaniu, mimo, że są to przekłady prozą. Przekład Ostrowskiego, ze względu na jego prawie całościowy charakter, jak i znaczenie w kręgach nie tylko emigracyjnych okazał się „pomnikowy”. Następna „fala” tłumaczeń Mickiewicza na francuski, już po jego śmierci, związana była z działalnością jego syna Władysława Mickiewicza, który publikował zarówno przekłady samego poety-ojca, niektóre z nich dopracowywał, jak również zachęcał innych do podjęcia translatorskiego trudu. Dzieła Adama Mickiewicza tłumaczone przez niego samego i jego synów (Chefs d'oeuvre poetiques d'Adam Mickiewicz traduits par lui-meme ef par ses fils) ukazały się dopiero w 1882 roku, czyli w roku śmierci Ostrowskiego. Jego godnym następcą okazał się Wacław Gasztowtt, Polak-Litwin, urodzony we Francji w 1844 roku. Władysław Mickiewicz zachęcił go do opublikowania, w 100-lecie urodzin Mickiewicza, wierszowanego przekładu Pana Tadeusza. Więcej:
  • Marsylia – KALEJDOSKOP

  • Jadwiga Warchoł O francuskiej recepcji Mieckiewicza (artykuł) – GAZETA UNIWERSYTECKA US W KATOWICACH

Powiązania

 

Informacje dodatkowe

Tłumaczenia dzieł Adama Mickiewicza pojawiały się w Paryżu już pod koniec lat 20. i w 1830 roku, a więc przed oficjalnym osiedleniem się poety w tym mieście. Najczęściej tłumaczono Konrada Wallenroda (1830 – dwa różne tłumaczenia, 1835, 1840), później Dziady (1834, 1840). Tłumaczami byli także sami Francuzi (Jean-Auguste Boyer-Nioche, A. R. Loison).

Ważne miejsce w literaturze zajmują przekłady hrabiego Krystyna-Józefa Ostrowskiego, literata i działacza politycznego działającego w warunkach francuskich na rzecz niepodległej Polski i federacji krajów Europy Środkowej. W latach 1835 i 1837 wydał on fragmenty przekładów Dziadów, natomiast w 1841 roku opublikował po raz pierwszy 2-tomowy zbiór tłumaczeń najważniejszych utworów Mickiewicza: Grażyny, Konrada Wallendroda, Sonetów, Dziadów, Pana Tadeusza. Przekłady te doczekały się reedycji, a ostatnia, czwarta ukazała się w 1859 roku. Ilość wznowień może świadczyć o czytelniczym zainteresowaniu, mimo, że są to przekłady prozą. Przekład Ostrowskiego, ze względu na jego prawie całościowy charakter, jak i znaczenie w kręgach nie tylko emigracyjnych okazał się „pomnikowy”. Następna „fala” tłumaczeń Mickiewicza na francuski, już po jego śmierci, związana była z działalnością jego syna Władysława Mickiewicza, który publikował zarówno przekłady samego poety-ojca, niektóre z nich dopracowywał, jak również zachęcał innych do podjęcia translatorskiego trudu. Dzieła Adama Mickiewicza tłumaczone przez niego samego i jego synów (Chefs d'oeuvre poetiques d'Adam Mickiewicz traduits par lui-meme ef par ses fils) ukazały się dopiero w 1882 roku, czyli w roku śmierci Ostrowskiego. Jego godnym następcą okazał się Wacław Gasztowtt, Polak-Litwin, urodzony we Francji w 1844 roku. Władysław Mickiewicz zachęcił go do opublikowania, w 100-lecie urodzin Mickiewicza, wierszowanego przekładu Pana Tadeusza.

Więcej: