CHOPIN 2010
  • Obchody Roku Chopinowskiego

    Kalendarium, czyli źródło wiedzy o tym co, gdzie i kiedy w Roku Chopinowskim:

    • wydarzenia: koncerty, wystawy, spektakle i inne
    • relacje
    • rozmowy
    • Kordegarda CHOPIN 2010
    więcej >
     
  • Baza wiedzy

    Skarbnica informacji o życiu i twórczości Fryderyka Chopina:

    • quizy i ciekawostki
    • rekomendowane nagrania
      i publikacje
    • materiały edukacyjne
    • ikonografia
    • prezentacja miejsc chopinowskich
    • kierowanie do kompetentnych źródeł
    więcej >
     
  • Chopin dzieciom

    Serwis będący pomocą
    we wprowadzaniu dziecka w świat muzyki Fryderyka Chopina:

    • interaktywne gry i zabawy
      dla najmłodszych
    • wskazówki dla rodziców
    więcej >
     
  • Inter:akcje

    Działania społecznościowe związane
    z obchodami Roku Chopinowskiego.

    więcej >
     
  • Program TV

    Archiwalne odcinki programu telewizyjnego Chopin2010.pl emitowanego przez TVP1.

    więcej >
     
  • Biuro obchodów CHOPIN 2010

    Platforma komunikacji między instytucjami, dziennikarzami
    i organizatorami wydarzeń jubileuszowych. Oficjalne informacje o:

    • minionych, obecnych i planowanych działaniach Biura
    • artOfertach: mobilnych projektach artystycznych
    • chopinowskich ofertach turystycznych
    • Biuro Prasowe Chopin 2010
    więcej >
     
  • Konto na CHOPIN2010.pl

    Ładowanie...

    ###LABEL_LOGIN_FAILED###

    Spróbuj ponownie

    Rejestracja na portalu chopin2010.pl umożliwiająca użytkownikom:

    • jednoczesne logowanie
      do wszystkich serwisów chopinowskich
    • dodawanie i aktualizowanie wydarzeń związanych z Rokiem Chopinowskim
    • tworzenie własnej listy wydarzeń i drukowanie jej w użytecznym formacie
    • otrzymywanie newslettera
      i udział w konkursach
      z atrakcyjnymi nagrodami
    ...
    więcej >
     

Wyszukiwarka

Patroni honorowi

więcej >
 

Mecenasi

więcej >
 

Partnerzy

więcej >
 
  Marzec  
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Koncert w Teatrze Narodowym i Koncert f i Fantazja
W Teatrze Narodowym Fryderyk Chopin daje pierwszy własny publiczny koncert w Warszawie. Gra Koncert f-moll i Fantazję A-dur na tematy polskie. Orkiestrą dyryguje Karol Kurpiński. Sam kompozytor, w liście do Tytusa Woyciechowskiego (z 27 marca) tak pisał: „Pierwszy więc koncert, lubo był pełny i od 3-ch dni naprzód ani lóż, ani krzeseł nie było, nie zrobił na masie wrażenia, jakem ja rozumiał. — Pierwsze Allegro dla małej liczby przystępne zyskało brawo, ale jak mi się zdaje, dlatego że trzeba się było dziwić, co to jest! — i niby udawać koneseurów! — AdagioRondo największy efekt sprawiło, tu już szczersze okrzyki dały się słyszeć — ale co Potpury na temata polskie zupełnie, podług mnie, celu nie dopięły. Dano brawo i w tym przekonaniu, że trzeba mu dać na odchodnym znać, żeśmy się nie znudzili. — Kurpiński uważał tego wieczora nowe piękności w moim koncercie, [...] a Elsner żałował, że mój pantalion głuchy i że bassowych passaży słychać nie było. Tego wieczora, o ile paradysowi [widzowie z najwyższej galerii z najtańszymi biletami] i ci, co w orkiestrze stali, byli zadowoleni, o tyle parter narzekał na ciche granie — i chciałbym być u Kopciuszka, żeby słyszeć debata, jakie się musiały toczyć o moją osobę.”
Dzień później w prasie ukazują się recenzje. Maurycy Mochnacki w „Kurierze Polskim” (nr 103 z 18 marca 1830, s. 523) napisał: „P. Chopin sprawdził wczoraj wobec publiczności bardzo licznie zgromadzonej to zaszczytne mniemanie, które o nim znawcy i pierwsi artyści stolicy naszej rozszerzyli. Talent w rzeczy samej genialny, godny podziwienia! Wszystkie pochwały, któreśmy czytali w pismach tutejszych, były sprawiedliwie zasłużone. [...] To AdagioKoncercie p. Chopin, to oryginalne dzieło nadzwyczajnego geniusza muzykalnego stawia naszego młodego wirtuoza obok najpierwszych artystów Europy. Zaiste! Daleko rozgłosi imię swoje, kto w młodych leciech tak zaczyna.” Z kolei Adam Dmuszewski w „Kurierze Warszawskim” (nr 175 z 18 marca 1830, s. 377-8) pisał: „Lubownicy muzyki wczoraj w Teatrze Narodowym nader przyjemnie przepędzili wieczór. Znajdowało się osób 880, co dowodzi, że prawdziwy talent nasza publiczność zwykła nagradzać. Młody wirtuoz zadowolił obecnych; przyznano mu, że należy do rzędu znakomitych mistrzów. Okrywano zasłużonymi oklaskami wykonanie jego Koncertu Potpourri. Adagio tegoż Koncertu tak w wykonaniu, jak w kompozycji znawcy uważają za mistrzowskie, a Rondo zachwyciło wszystkich. [...] Gdy wiele osób na wczorajszy koncert nie mogło dostać lóż i krzeseł, przeto drugi dany będzie w następujący poniedziałek [22 marca]”. Recenzent z „Gazety Warszawskiej” (nr 75 z 18 marca 1830, s. 696) napisał natomiast: „Na kilka dni przed dniem koncertu wszystkie bilety do lóż i krzeseł rozkupionymi zostały; tak dalece ciekawość publiczności warszawskiej była wielka, którą nasz młody artysta w najprzyjemniejszy sposób zaspokoił. Pan Chopin dał się trzykrotnie słyszeć tego wieczora w dziełach swego własnego utworu, których układ odpowiadał doskonałości wykonania. Wszystkie zalety znamionujące wirtuoza na fortepianie łączy pan Chopin w najwyższym stopniu: moc, biegłość, a nade wszystko czucie stanowią jego główną zaletę, każde uderzenie klawisza jest u niego wyrazem serca. Publiczność warszawska umiała ocenić rzadki talent swego rodaka, mającego wkrótce w dalekich krajach być jej zaszczytem i chlubą; rzęsiste oklaski witały i żegnały występującego artystę, którego skromność ujmująca podwyższała cenę talentu”. Więcej:
  • afisz koncertu – KALEJDOSKOP

  • Teatr Narodowy – KALEJDOSKOP

  • Teatr Narodowy – Internetowe Centrum Informacji Chopinowskiej (NIFC)

  • Koncert f-moll op. 21 – Internetowe Centrum Informacji Chopinowskiej (NIFC)

  • Koncert f-moll op. 21 wyk. Arthur Rubinstein – YOUTUBE

  • Fantazja A-dur na tematy polskie op. 13 – Internetowe Centrum Informacji Chopinowskiej (NIFC)

Powiązania

 

Informacje dodatkowe

Dzień później w prasie ukazują się recenzje. Maurycy Mochnacki w „Kurierze Polskim” (nr 103 z 18 marca 1830, s. 523) napisał: „P. Chopin sprawdził wczoraj wobec publiczności bardzo licznie zgromadzonej to zaszczytne mniemanie, które o nim znawcy i pierwsi artyści stolicy naszej rozszerzyli. Talent w rzeczy samej genialny, godny podziwienia! Wszystkie pochwały, któreśmy czytali w pismach tutejszych, były sprawiedliwie zasłużone. [...] To AdagioKoncercie p. Chopin, to oryginalne dzieło nadzwyczajnego geniusza muzykalnego stawia naszego młodego wirtuoza obok najpierwszych artystów Europy. Zaiste! Daleko rozgłosi imię swoje, kto w młodych leciech tak zaczyna.”

Z kolei Adam Dmuszewski w „Kurierze Warszawskim” (nr 175 z 18 marca 1830, s. 377-8) pisał: „Lubownicy muzyki wczoraj w Teatrze Narodowym nader przyjemnie przepędzili wieczór. Znajdowało się osób 880, co dowodzi, że prawdziwy talent nasza publiczność zwykła nagradzać. Młody wirtuoz zadowolił obecnych; przyznano mu, że należy do rzędu znakomitych mistrzów. Okrywano zasłużonymi oklaskami wykonanie jego Koncertu Potpourri. Adagio tegoż Koncertu tak w wykonaniu, jak w kompozycji znawcy uważają za mistrzowskie, a Rondo zachwyciło wszystkich. [...] Gdy wiele osób na wczorajszy koncert nie mogło dostać lóż i krzeseł, przeto drugi dany będzie w następujący poniedziałek [22 marca]”.

Recenzent z „Gazety Warszawskiej” (nr 75 z 18 marca 1830, s. 696) napisał natomiast: „Na kilka dni przed dniem koncertu wszystkie bilety do lóż i krzeseł rozkupionymi zostały; tak dalece ciekawość publiczności warszawskiej była wielka, którą nasz młody artysta w najprzyjemniejszy sposób zaspokoił. Pan Chopin dał się trzykrotnie słyszeć tego wieczora w dziełach swego własnego utworu, których układ odpowiadał doskonałości wykonania. Wszystkie zalety znamionujące wirtuoza na fortepianie łączy pan Chopin w najwyższym stopniu: moc, biegłość, a nade wszystko czucie stanowią jego główną zaletę, każde uderzenie klawisza jest u niego wyrazem serca. Publiczność warszawska umiała ocenić rzadki talent swego rodaka, mającego wkrótce w dalekich krajach być jej zaszczytem i chlubą; rzęsiste oklaski witały i żegnały występującego artystę, którego skromność ujmująca podwyższała cenę talentu”.

Więcej: